Silnik o tłokach przeciwbieżnych to silnik dwutłokowy, w którym wnętrze każdego walcowego cylindra zamykają dwa tłoki denkami zwróconymi ku sobie. Przestrzeń robocza cylindra ma postać regularnego walca, którego chwilowa objętość zmienia się cyklicznie wskutek jednoczesnejio poruszania się posuwisto-zwrotnie obu tłoków w przeciwnych kierunkach. Przeważnie oba tłoki każdego cylindra współpracują z oddzielnymi czopami korbowymi jednego wału korbowego (za pośrednictwem oddzielnych korbowodów, wahaczy i wodzików lub poprzez oddzielne korbowody - krótki i dwa długie) lub rzadziej z czopami korbowymi dwóch wałów korbowych, między którymi znajdują się cylindry, za pośrednictwem zwykłych korbowodów, a niekiedy - ze skośnymi tarczami wyciskowymi, poprzez popychacze i rolki (silnik spalinowy, bezkorbowy). Obecnie silniki o tłokach przeciwbieżnych (prawie wyłącznie wysokoprężne lub wielopaliwowe) dopiero rozpowszechniają się, zwłaszcza w pojazdach wojskowych.