Silnik leżący to potoczna nazwa silnika rzędowego o cylindrach leżących (lub inaczej poziomych). Wał korbowy silnika leżącego jest wbudowany z boku, po jednej stronie cylindrów nieznacznie tylko odchylonych od poziomu lub niekiedy dokładnie poziomych i zamkniętych z drugiej strony wspólną głowicą albo głowicami. Układ konstrukcyjny silnika leżącego utrudnia wprawdzie racjonalne rozmieszczenie osprzętu, lecz umożliwia ograniczenie do minimum wysokości obrysu kompletnego silnika, co z kolei pozwala na łatwe zawieszenie go pomiędzy podłużnicami ramy lub pod podłogą nadwozia samoniosącego (stąd używana również nazwa: silnik podpodłogowy). Szeroko stosowane są jedynie wysokoprężne silniki leżące stanowiące przeważnie wersje silników stojących, przeznaczone do autobusów oraz samochodów ciężarowych, zwłaszcza o kabinach kierowcy, wagonowych.