Wtrysk bezpośredni to potoczne określenie używane jako ogólna nazwa komory spalania, zwartej, silnika wysokoprężnego. Cechą charakterystyczną wtrysku bezpośredniego jest rozpraszanie się rozpylanego paliwa w całej objętości komory spalania bez przestrzeni pomocniczych, przeważnie w bezpośrednim sąsiedztwie denka tłoka. Istotną niedogodność wtrysku bezpośredniego stanowi uczestniczenie w powstawaniu mieszanki niemal całej ilości powietrza sprężanego w cylindrze, co w praktyce wybitnie utrudnia ograniczanie na ogół względnie dużej zwłoki zapłonu oraz zbyt gwałtownego podwyższania się ciśnienia spalania. Dlatego stosując wtrysk bezpośredni wykorzystuje się do maksimum wszelkie możliwości skracania zwłoki zapłonu. Najlepsze wyniki uzyskuje się przez wywoływanie bardzo intensywnych zawirowań sprężanego powietrza (powodowanych przez odpowiednio ukształtowane denko tłoka, zawór z przesłonką lub kanał dolotowy) oraz wysokie ciśnienie wtryskiwania. Obecnie wtrysk bezpośredni stosuje się w znacznej większości samochodowych i podobnych silników wysokoprężnych.