Nagrzewnica rozruchowa (inaczej kołnierz żarowy) to ogólna nazwa prostego grzejnika elektrycznego, który w okresie zasilania prądem o natężeniu 40-65A intensywnie nagrzewa powietrze w układzie dolotowym silnika. Zwykle nagrzewnicę rozruchową stosuje się tylko wówczas, kiedy brak miejsca uniemożliwia wbudowanie podgrzewaczy (np. w komorach spalania, zwartych).

Wśród nagrzewnic rozruchowych ogólnie rozróżnia się nagrzewnice jednobiegunowe i nagrzewnice dwubiegunowe. Na ogół spirala grzejna nagrzewnicy rozruchowej jest wykonana z płaskownika (ze stopu żaroodpornego), którego jeden lub dwa odcinki są tak zwinięte, że tworzą ścięte stożki. Prawie zawsze spiralę grzejną nagrzewnicy rozruchowej otacza osłona blaszana, którą nagrzewa ona swym promieniowaniem cieplnym. Osłona taka służy jako zasobnik ciepła dogrzewający powietrze w okresie pracy rozrusznika. Przeważnie stosuje się jedną nagrzewnicę rozruchową osadzoną za filtrem powietrza lub w króćcu rury dolotowej tak, aby płynące powietrze opływało coraz ciaśniej zwinięte zwoje spirali. Często silnik wyposaża się w zestaw nagrzewnic rozruchowych wbudowanych pomiędzy króćcami rury dolotowej i kanałami dolotowymi w głowicach cylindrów.