Układ zapłonu iskrownikowego to potoczna nazwa całości instalacji do powodowania zapłonów elektrycznych kosztem energii uzyskiwanej dzięki pracy mechanicznej (zapłon iskrownikowy). Cechą charakterystyczną tego układu jest zespolenie w jedno urządzenie napędzane mechanicznie od wału silnika, tzw. iskrownik, wszystkich elementów służących do indukowania prądu zmiennego i przetwarzania go na impulsy wysokiego napięcia, wywołujące iskrzenie świecy zapłonowej. Ponadto iskrownik silnika wielocylindrowego jest dodatkowo wyposażony w rozdzielacz wysokiego napięcia, który zgodnie z wymaganą kolejnością zapłonów kieruje serie impulsów wysokiego napięcia poprzez przewody wysokonapięciowe do poszczególnych świec zapłonowych. Pomocnicze elementy układu zapłonu iskrownikowego (regulator wyprzedzenia zapłonu, zwieracz, iskiernik oraz inne) są zwykle wbudowane w iskrowniku. Zapewnia to wybitną zwartość konstrukcyjną układu zapłonu iskrownikowego (lecz na ogół iskrownik jest kosztowny i dość ciężki).